Ik zag een machtige engel uit de hemel neerdalen, gehuld in een wolk. Een regenboog was op zijn hoofd. Zijn gezicht was als de zon en zijn voeten als pilaren van vuur. Hij had een klein, open boekje in zijn hand. Hij zette zijn rechtervoet op de zee en zijn linkervoet op het land. Hij riep met luide stem, zoals een leeuw brult. Toen hij riep, lieten de zeven donderslagen hun stem horen. Toen de zeven donderslagen klonken, wilde ik schrijven, maar ik hoorde een stem uit de hemel zeggen: ‘Verzegel de woorden van de zeven donderslagen en schrijf ze niet op.’
De engel die ik zag staan op de zee en op het land, hief zijn rechterhand op naar de hemel, en zwoer bij Hem die leeft tot in eeuwigheid, die de hemel en alles wat daarin is, de aarde en alles wat daarin is, en de zee en alles wat daarin is, heeft geschapen, dat er geen uitstel meer zal zijn. Maar in de dagen van de stem van de zevende engel, wanneer hij op het punt staat te blazen, dan zal het geheim van God voltooid zijn, zoals Hij aan zijn dienaren, de profeten, heeft verklaard.
De stem die ik uit de hemel hoorde, sprak opnieuw tot mij en zei: ‘Ga, neem het boek dat openligt in de hand van de engel die op de zee en op het land staat.’ Ik ging naar de engel en vroeg hem mij het boekje te geven. Hij zei tegen mij: ‘Neem het en eet het op. Het zal bitter zijn in je maag, maar in je mond zal het zoet zijn als honing.’
Ik nam het boekje uit de hand van de engel en at het op. Het was zoet als honing in mijn mond. Toen ik het gegeten had, werd mijn maag bitter. Hij zei tegen mij: ‘Je moet opnieuw profeteren over vele volken, naties, talen en koningen.’